Delosgaia

Swakopmund

  • Na ruim een week om zes uur te hebben opgestaan is het wel lastig als je een keer kan uitslapen. We worden pas om kwart over acht opgehaald maar zijn al om zes uur wakker. Om zeven uur opgestaan en nadat we een stevig ontbijt hebben genoten van spiegeleieren, toast, bacon en koffie of thee worden we om kwart over acht opgehaald. We rijden naar Walvisbaai waar we aan boord gaan van de Ocean Lady.
    Walvisbaai is van oorsprong een Nederlandse kolonie en gesticht in 1793. In 1884 werd de kolonie een Britse enclave in Duits Zuidwest Afrika en in 1910 is Walvisbaai samen met Zuidwest Afrika opgegaan in de Unie van Zuid-Afrika. Na de onafhankelijkheid van Namibië in 1990 heeft Zuid-Afrika Walvisbaai nog vier jaar langer in bezit gehouden.

  • Walvis Bay

  • Walvisbaai is een grote natuurlijke haven met een haakvormige barriëre, ontstaan doordat sterke stroming voor de kust zand transporteert afkomstig van de Oranje rivier. De rand van het continentale plat ligt hier dicht onder de kust. Dat dit zo zijn voordelen heeft blijkt bij aankomst in Walvisbaai.
    Er gaan ongeveer 30 mensen op de Ocean Lady. Bij aankomst op de boot krijgen we te horen dat het programma wordt omgedraaid, er is namelijk een bultrugwalvis net buiten de kust waargenomen. We zien de walvis van dichtbij rond en onder de boot door zwemmen. Het lijkt er sterk op dat de walvis met de boot aan het spelen is en zwemt van boot naar boot. Rond de boot zwemmen ook diverse dolfijnen die ons blijven volgen als we wegvaren van de walvis. De boot gaat op topsnelheid varen en we zien dat de dolfijnen ons met gemak bijhouden. Van de schipper horen we dat de boot een speciale coating bevat. Deze coating veroorzaakt een trilling in het water en de dolfijnen raken opgewonden van de trilling.
    Bij het binnenvaren van de haven stoppen we bij de zeehondenkolonie waar ze leuke capriolen maken. In de natuurlijke haven zien we een aantal dolfijnen van een grotere soort. We varen nu vrij langzaam verder en de lekkere hapjes komen te voorschijn. Er wordt champagne bij geschonken en een aantal manden uitstekende oesters worden erbij gezet.
    Ondertussen worden de zeemeeuwen met vis gelokt naar de boot. De zeemeeuwen eten de vis uit de hand. Als we weer harder varen komt er een pelikaan naast de boot vliegen en die krijgt ook een vis. Dan komt er nog een zeeleeuw aan boord. Hier worden allemaal foto’s van gemaakt en mensen krijgen de mogelijkheid om met de zeeleeuw op de foto te gaan. Je kunt de zeeleeuw ook een vis geven.
    De ochtend is bewolkt maar halverwege de tocht komt de zon door en ziet het er weer prachtig uit. Om 12.45 zijn we terug in de haven en worden we weer terug naar Villa Wiese gebracht. Als we daar aankomen zijn Jack, Bas en Imke net opgehaald voor het sky-diven. Zij hebben geluk dat het mooi weer is, als het bewolkt was gebleven dan was het sky-diven niet doorgegaan.
    Wij gaan het stadje weer in, het is uitstekend weer in Swakopmund maar je moet wel een trui bij je hebben want de wind is fris. We lopen naar de Kristallgallerie en kijken hier even rond. Hier ligt ’s werelds grootste kristal van zeker 3 m hoog en breed. We kijken verder rond waar we die avond willen gaan eten, we hebben vernomen dat er een uitstekend visrestaurant bij de haven is, het punt is alleen dat je van te voren moet reserveren en er voor die avond geen plaats meer is.
    Aan het einde van de middag gaan we terug naar Villa Wiese, drinken wat aan de bar en gaan om 19.00 naar het centrum om te eten. Onderweg komen we Adrie en Piet tegen en gaan samen eten bij Kuckis. Hier kan je ook uitstekend vis eten. Na het eten lopen we terug en drinken nog wat in de bar van de backpackerslodge.

  • Namibië, Capecross, pelikaan

    Pelikaan meevliegend met de boot (50km/uur)

    Namibië, Walvisbaai, zeeleeuw

    Marion mat een zeeleeuw bij Walvisbaai