Delosgaia

Orange River naar Namaqualand

  • Deze dag zijn we van Orange River naar Ratelgat in Namaqualand gereden, een afstand van 372 km over prima asfaltwegen. We zijn om zeven uur opgestaan en we zien dat Israël al druk bezig is met het bakken van pannenkoeken. Verder was er toast en eieren bij het eten. Om acht uur rijden we weg, het eerste stuk over een gatenweg van de campsite naar de grote weg. Daar gaan we richting het zuiden over de N7 naar Kaapstad.
    Het valt ons op dat er hier veel roadside picnic spots langs de weg zijn. Na ruim anderhalf uur rijden komen we in Springbok aan, daar stoppen we om boodschappen te doen en ook om geld te halen. Rond het middaguur stoppen we op een van de vele roadside picnic spots om de benen te strekken en voor de lunch. Al snel blijkt dat we daar niet alleen zijn, binnen een mum van tijd worden we belaagd door vriendelijke gele steekvliegen, de plekken jeuken niet maar leuk is anders.
    Later rijden we het Moedverloren/Knersvlakte Nature Reserve in en slaan af bij het bord: Ratelgat. We rijden hier langs een betonnen karkas wat een ingangspoort annex receptie moet gaan worden. Het pad is weer een gravel road en iedereen vraagt zich waar we naar toe gaan omdat het er erg op lijkt dat de weg naar niets leidt. Na een heuveltop zien we een klein kampement liggen bestaande uit een grote koepelbehuizing, de Boma en een groot aantal kleine koepeltenten. De buitenkant van de koepeltenten zijn opgebouwd uit rieten matten en in de tenten staan bedden voor de gasten. Aan de rand van het terrein staan een aantal langwerpige behuizingen opgebouwd in dezelfde stijl. Dit zijn de toiletten en douches.

  • South Africa, Namaquacamp

    Het campement in Namaqualand, we sliepen daar in authetieke KhoiKhoi hutten, wel met bed

  • Ratelgat in Namaqualand

  • De hutten zijn in de Khoikhoi stijl gebouwd, op de bedden liggen hele dunne dekens en Jack raad ons aan om de slaapzakken bij de hand te houden omdat het hier nog wel eens koud kan zijn.
    Ratelgat is een farm in het bezit van de Griqua Ratelgat Development Trust. De trust bestaat uit 85 Griqua begunstigden die besloten hebben om de farm beschikbaar te stellen voor de ontwikkeling van de Griqua gemeenschap in Zuid Afrika. De farm en land zijn ontvangen van de Zuid Afrikaanse overheid in het kader van het land teruggave programma.

    Het doel van de farm is:
    • De Griqua gemeenschap weer als een homogene culturele groep samenbrengen.
    • De rijke Griqua cultuur en erfenis laten herontdekken en bewaren voor de toekomst met Ratelgat als cultureel centrum.
    • De farm op zo een manier ontwikkelen dat de unieke culturele en eco ervaring gedeeld kan worden met andere gemeenschappen.
    • Culturele en toeristen faciliteiten opzetten waardoor de Griqua gemeenschap deel kan gaan uitmaken van de economische ontwikkeling van het land.
    • Opleidingen en werkgelegenheid projecten opzetten voor de Griqua gemeenschap en dan vooral voor de vrouwen en jongeren.

    Op het terrein van de farm vinden ook de nodige landbouw activiteiten plaats zoals, het houden van schapen en geiten, beschermen en ontwikkelen van de specifieke planten van de Kersvlakte biosfeer, ontwikkelen van traditionele medicijnen en het op beperkte schaal telen van groente in de rivier dalen.
    De Griqua, of in het Afrikaans Griekwa en soms worden ze ook wel (incorrect) Korana genoemd maken deel uit van de Zuid Afrikaanse heterogene en multiraciale gekleurde bevolkingsgroepen. De Griqua zijn de afstammelingen van gemengde huwelijken en relaties van de Europese kolonisten met de KhoiKhoi, de originele bewoners van de regio. De naam Griqua is door een Engelse missionair gebruikt voor de Chariguriqua (een Kaapse KhoiKhoi groep), de bastaards, de Korana en de Tswana welke leefden bij Greikwastad (oorspronkelijke “Klaarwater”). De Engelsen vonden de trotse naam Bastaards te agressief en noemde ze Griqua. Om de overeenkomstige afstamming en koppeling met de Charigurigua (Grigriqua) te benadrukken, heeft de gehele groep besloten om zichzelf officieel de Griqua te gaan noemen. De Grigriquas leefden oorspronkelijk in het noordoosten van de Kaap kolonie.
    De stichter van de Kaapse kolonie Jan van Riebeek gebruikte de naam Kaffer voor alle originele inwoners van de Kaap kolonie, deze behoren allemaal tot de Khoikhoi, (translated: Real People). Deze volkeren worden tot de oudste op Aarde gerekend en uit archeologisch onderzoek is gebleken dat ze hier al zeker 40000 jaar leven. De huidige zwarte bevolking van Zuid-Afrika is pas in de 19de eeuw in dit deel van Afrika gaan wonen. Op het moment maken de KhoiKhoi nog maar een heel klein deel uit van de bevolking van Zuid Afrika.
    Aan het einde van de dag maken we nog een wandeling met de gids Berlin. Berling vertelt dat het deze dag in Ratelgat voor het eerst een warme dag is. Hij zegt verder dat Ratelgat een ecologisch project is. Ecotoerisme met de traditionele hutjes van de Khoikhoi en een belangrijk deel hiervan is het behoud van de natuurlijke omgeving. Er zijn allerlei vetplanten die alleen hier voorkomen. Berlin vertelt over de verschillende soorten planten en laat ons later nog wat rotstekeningen hoog op een klif zien. De rotstekeningen zijn vage afdrukken van handpalmen en wat dierensporen. We kijken nog bij een kleine permanente waterpoel gebruikt door de makers van de rotstekeningen. Dit is ook het eindpunt, we lopen via een iets andere route terug. We stoppen nog even bij een plek waar vaak klipdassen voorkomen en we zien er inderdaad twee wegrennen.
    Je kunt goed zien dat dit allemaal nog in oprichting is. Terug bij de hutjes proberen we te gaan douchen maar de mensen hebben de verkeerde watertank gevuld. Zodra de zon onder is, wordt het snel fris. Als het donker wordt gaan we naar de “boma” waar het eten wordt klaar gemaakt. Hier staan stoelen en er is een grote kookplaats. Jack en Israël zijn samen aan het koken. We krijgen onder meer een pan gerecht bestaande uit pompoen, aardappel, ui en gegratineerd met kaas. Hierbij schapenvlees van de grill met een maïsgerecht. Het toetje is cakerol met gele vla. Het geheel is een typische Zuid-Afrikaanse Boeren maaltijd. Ondertussen wordt er ook gekookt voor een andere groep Nederlanders die nog aan moet komen. Ze arriveren pas om 20.45 aan, de truck heeft problemen gehad en ze zijn deze morgen vertrokken vanaf Fish River canyon. Ze hebben in één dag gereden waar wij twee dagen over gedaan hebben.

  • South Africa, Namaqualand, plant and flowers

    Namaqualand heeft een half woestijnklimaat met geheel eigen plantensoorten

    South Africa, Namaqualand, klipdas

    Klipdassen zijn een soort die het erg moeilijk heeft, ze zijn zeer schuw en bijna niet te zien