Delosgaia

Drie dagen in de Okavango delta

  • Deze dag gaan we met mokoro’s (boomkano’s)en een groep locals uit een nabijgelegen dorp naar een bushcamp in de Okavango delta, we blijven daar twee nachten. We staan om kwart voor zes op, het is nog donker. We gaan eerst de spullen opruimen, alles wat we niet mee kunnen nemen naar de delta gaat direct de truck in. Omdat de delta een natuurgebied is kunnen we geen zeep en dergelijke mee de delta innemen, daarom nemen we de verfrissingdoekjes mee de delta in. Verder moeten we alle afval weer mee terug nemen, alleen het menselijke afval mag achterblijven, diep begraven wel te verstaan.
    Even na zeven uur worden we door open jeeps opgehaald, een bevat een aanhanger voor de tenten, slaapmatjes en zakken en verder de kookspullen. We zijn anderhalf uur onderweg naar de aanlegplaats waar we in de mokoro’s (boomkano’s) stappen. Daarbij rijden we door gebieden waar net olifanten hebben gelopen. Even verder rijden we door een aantal geulen van de delta heen waarin meer dan een meter water staat, dit is nogal hilarisch omdat er een redelijke kans is dat een van de auto’s vast kan komen te zitten. De Okavango delta ligt buiten het afgeschermde gebied tegen mond en klauwzeer, we moeten daarvoor eerst nog door een veterinary control gate heen.
    Op de aanlegplaats staan nog meer groepen te wachten en er lijkt een vorm van chaos te bestaan, lijkt want uiteindelijk weten de locals uitzonderlijk goed wie bij wie hoort. De mokoro wordt voortbewogen met een lange stok. Een deel van de boomkano ’s zijn conventionele uitgeholde boomstammen en een ander deel van de kano zijn gemaakt van fiberglas. Deze laatste hebben een beter drijfvermogen. In Maun is een bedrijf die ze maakt.
    De polers van de mokoro’s zorgen er voor dat de bagage wordt ingeladen in de boomkano’s. Van de tassen en slaapmatjes maakt men comfortabele zitplaatsen voor ons. Na het vertrek van de aanlegplaats gaan we eerst naar het dorp van de bomers om hun bagage op te halen. We varen door de delta met veel grassen, waterlelies en kleine eilandjes. Vanuit de lucht zal je nauwelijks kunnen zien wat water is en wat land, alles behalve de grote stromen is dicht gegroeid met waterlelies. Na ongeveer 1,5 uur komen we aan op de bushcamping, deze is gelegen onder een hele grote boom. We laden alle mokoro’s uit en gaan de tenten opzetten. Een grote witte mokoro is op de wal gebracht en omgekeerd om dienst te doen als tafel. Buiten het terrein is er een gat in de grond gemaakt die als hurktoilet dienst gaat doen. Aangeraden wordt om in het donker niet alleen richting het toilet te gaan. Op het pad naar het toilet staan een schep en in de struiken hangt een rol toiletpapier. Het toilet is bezet als deze niet aanwezig zijn. Al het water wordt uit de delta gehaald, voor ons wordt dit goed gekookt maar de locals drinken het water rechtstreeks.
    Aan het einde van de eerste middag gaan we naar een ander eiland om een wandeling van ruim twee uur te maken, op dit eiland zien we van dichtbij zebra’s, wrattenzwijnen, giraffen, diverse vogels en in de verte een olifant. Vooral de wrattenzwijnen en twee giraffen waren schitterend om te zien. De wrattenzwijnen gaan er als een speer van door met de staart rechtovereind. Op een gegeven moment geeft onze gids aan dat we heel snel maar stil moeten lopen omdat hij twee giraffen in de verte heeft gezien, als we snel zijn kunnen we ze nog zien voor het donker wordt. Het zicht is schitterend met de silhouet van de giraffe tegen de avondhemel. We varen terug na zonsondergang.

  • Botswana, Maun naar Comoro opstapplaats

    Botswana, Maun naar Comoro opstapplaats

    Botswana, Comoro opstapplaats

    Comoro's komen ons ophalen

  • Na het eten gaat een deel van ons bij Israel zitten om meer te vernemen over het leven in Zimbabwe. Later komt één van de gidsen, Timba er bij zitten. Hij en twee andere gidsen hebben een opleiding voor natuurgids gevolgd, deze opleiding is niet eenvoudig. Totaal bevat onze groep vijftien Botswanen van verschillende leeftijden, allemaal kunnen ze uitstekend met de poler en de mokoro overweg. Timba vertelt ons dat onze Botswaanse begeleiders van nature zeer afstandelijk en afwachtend zijn en op ons wachten voor meer contact. Dit blijkt wel uit het feit dat zij aan de andere kant van het camp zitten dan wij zelf.
    De volgende morgen staan we om vijf uur op, we gaan een lange wandeling maken en van te voren drinken we koffie of thee met biscuit als licht ontbijt. We splitsen in drie groepen, één groep gaat voor een twee uur wandeling en de andere twee voor een drie uur wandeling. We varen naar een ander groter eiland en splitsen op. Wij zien ondermeer uitwerpselen en sporen van dieren. In de verte zien we gnoes lopen en veel vogels. Bij de botten van een olifant komen we de andere drie uur groep tegen. Hierna is weer tijd om weer terug keren naar de mokoro ’s, hierbij lopen we heel dicht langs een grote groep zebra’s en gnoes. In de verte zien we een jakhals en giraffen.
    Halverwege de morgen zijn we terug bij de bushcamp voor een brunch. Aan het begin van de middag lopen we naar een locatie 5 minuten van het bushcamp vandaan waar we veilig kunnen zwemmen. De kans dat hier nijlpaarden komen is minimaal maar het blijft wel een hele sensatie om te kunnen zwemmen in het territorium van nijlpaarden.
    In de loop van de middag gaan we bij onze Botswaanse begeleiders zitten, gedeeltelijk uit nieuwsgierigheid wat ze nu aan het maken zijn maar ook om te proberen om contact te maken. We zien dat ze van grassen mandjes en kommen aan het vlechten zijn, deze zien er heel professioneel uit en zijn te koop. Langzamerhand raken we meer in gesprek, de meesten spreken goed tot zeer goed Engels. Wij zijn meer geïnteresseerd in hun manier van leven dan zij in de onze. Begrijpelijk, wij gaan ondermeer naar Afrika om daar ondermeer de mensen en hun cultuur te leren kennen. Voor de locals is het een vorm van inkomen, na ons de volgende groep.
    Ongeveer 1,5 uur voor zonsondergang gaan we met de mokoro ’s weg om de zonsondergang te gaan bekijken. Wij zitten op de eerste rang op korte afstand van de nijlpaarden, ergens best link. Op circa 30 meter bevinden zich een aantal nijlpaarden, elke keer als ze onderduiken en weer boven komen hebben ze zich een aantal meters verplaatst. Op een bepaald moment duiken ze onder en komen 70 meter naar rechts pas weer boven. Nijlpaarden zijn verantwoordelijkheid voor de meeste doden door dieren onder mensen in Afrika en zo dichtbij de nijlpaarden vraagt het van ons een groot vertrouwen in de ervaring van onze begeleiders. Na terugkomst in de bushcamp en gegeten te hebben worden we getrakteerd op een uitstekende dans en zang voorstelling door onze Botswaanse kampgenoten. Hierna proberen wij ook iets van een voorstelling te geven, wij komen niet verder dan wat kinderliedjes of de eerste regels van een lied.

  • Botswana, Okavango, Marion in Comoro

    Marion in een Comoro, onderweg naar de bushcamping

    Botswana, Okavango, Hans in Comoro

    Hans in een Comoro, tussen het riet onderweg naar de bushcamping

    Botswana, Okavango, Hans en Marion in Comoro wachtend op zonsondergang

    Hans en Marion in Comoro wachtend op zonsondergang op een veilige afstand van nijlpaarden

  • Terug naar Maun

  • De volgende morgen is het weer vroeg op en voor het ontbijt maken we nog een korte afsluitende wandeling, Timba onze gids vertelt dan iets meer over de eilanden. Het midden van het eiland bevat geen bomen en ligt lager dan de rand. De grond bestaat uit klei met zout afzettingen waar alleen wat gras wil groeien. Timba laat ons wat van de planten en struiken zien. Op half acht zijn we weer terug voor een uitgebreid ontbijt en beginnen daarna alle tenten af te breken en de spullen in de mokoro te laden. Onderweg met de mokoro naar de opstapplaats zien we zebra’s en olifanten rondlopen op de eilanden. Op de opstapplaats halen we alle spullen uit de mokoro’s en laden ze in de truck. We bedanken onze Botswaanse begeleiders, trakteren ze op een flinke fooi en stappen in de truck. Aan het begin van de tocht hebben Jock en Israel ons vertelt dat het de gewoonte is om de begeleiders een fooi te geven. Deze moeten we aan de gidsen overhandigen want zij komen uit dezelfde dorpen als de rest van de begeleiders en alleen dan is er zekerheid dat het in het dorp terechtkomt. We moeten het niet aan de chauffeurs van de jeeps geven dan verdwijnt het in hun zakken en de begeleiders krijgen daar niets van.
    Bij aankomst op de Sitatunga campsite is het lunch tijd, hierna gaan we de was doen en de slaapzakken te luchten hangen. Nadat alle huishoudelijke zaken zijn gedaan vertrekken we naar het zwembad om de rest van de middag rustig aan te doen. Een deel van de groep gaat met een vliegtuig over de delta vliegen. Na het avondeten gaan we met zijn allen naar de bar op de campsite, het is daar oergezellig. Wijn is er niet per glas maar alleen per fles te koop, handig om van je pula ’s af te komen. De volgende dag gaan we namelijk richting Namibië.

  • Botswana, Maun, Ossepikkers

    Ossepikkers, eten maden uit huid van vee