Delosgaia

Mnt Kenya - Samburu NP

  • Na Isola gaat de weg al snel over in een dirt road. De weg is vol met gaten en stof en op de kaart staat de hij aangeven als Trans East-African Highway. Deze weg is oorspronkelijk bedoeld als verkeersader tussen Kaapstad en Cairo. Aan weerszijde van de weg zien we diverse kleine dorpen met huizen gebouwd in de oude stijl maar ook van hout met golfplaten daken. Vlak voor de ingang van het Samburu National Park zijn we gestopt bij een Samburu dorp voor een bezoek. Zittend op de grond is een groep van ouderen geconcentreerd bezig met een aantal spellen, ze nemen totaal geen notie van onze aanwezigheid.
    We zijn door de chief van het dorp verwelkomd en hij vertelt ons over de gebruiken en afstamming van de leden van de Samburu stam. Ze zijn verwant aan de Maasai en houden dezelfde levensstijl er op na. Hij vertelt dat de dorpen de kleine vergoeding van ons bezoek voornamelijk aan het onderwijs van de kinderen besteedt.
    Na zijn uitleg kregen we enige van de sprongkunsten van de Samburu te zien en zijn de twee vrouwen en een paar mannen uit ons gezelschap uitgenodigd om deel te nemen aan een welkomdans. Na deze dans komen de vrouwen van het dorp naar buiten om onze vrouwen uit te nodigen om het dorp te betreden. Hierna zijn de mannen aan de buurt. Het valt me op dat tijdens de gehele begroetingsceremonie de raad van ouden door blijft gaan met hun dobbelspel. Een andere punt wat me opvalt, is het verschil in postuur. Wij de Europeanen moeten in de ogen van de Samburu zwaar gebouwd en dik er uit zien. De Samburu zijn niet dik maar absoluut ook niet mager. Ze zijn heel fijngebouwd en gemiddeld iets korter.

  • Welkom geheten in het Samburu kamp

    Welkom geheten in het Samburu kamp

  • Het dorp ziet er eenvoudig uit, de wanden van een aantal hutten zijn opgebouwd uit takken en afgesmeerd met modder en mest. De dakbedekking bestaat ook uit takken en zijn waterdicht gemaakt met planken, stukken metaal en alles wat voor handen is. Dankzij deze bedekking is het in de hutten uitgesproken koel. Ter bescherming tegen het vrij rondlopend wild is rond het dorp een dichte haag van doornen struiken geplaatst waarin een aantal toegangsopeningen zitten. In de nacht zijn alle dieren binnen en de jongste gaan mee de hut in.
    Nadat de groep in tweeën is gesplitst gaan we afzonderlijk een hut binnen. In de hut is door de Samburu veel verteld over hun manier van leven. Interessant is wat er gebeurt met de overledenen. Deze worden aan het begin van de avond met kleding en wapens buiten de kraal gelegd. Als na een paar dagen het lichaam nog niet is meegenomen door aaseters neemt men aan dat de overledenen geen goed en dapper leven heeft gehad en verbrand men het lichaam.
    Na deze uitleg laten de kinderen horen dat ze op school goed opletten. Hierna krijgen we de mogelijkheid om iets van hun producten te kopen.
    Na ons bezoek aan het Samburu dorp hebben we gegeten en zijn daarna het park ingereden. Al heel snel komen we de eerste dieren tegen. Het is een heel mooi afwisselend park met heel veel game. Aan de Sambu rivier is een lodge met een kleine kampeerplaats. Voor mensen die niet gewend zijn om met wat primitiever te kamperen moet dit een regelrechte ramp zijn, er zijn twee droge toiletten en een groot vat met water om je mee te wassen. Het advies is om niet alleen buiten het zicht van het tentenkamp en de kampverlichting te gaan omdat er vaak leeuwen en olifanten vlak in de buurt zijn.
    Voordat het donker wordt om half zeven lopen we richting de lodge om de krokodillen te gaan bekijken. Vanaf een luxe terras kijk je zo op de rivier uit. Het voeren van de krokodillen kunnen we niet zien, dat vindt bij zonsondergang plaats en dan moeten we al terug zijn bij de tenten. Bij het terras kunnen we nog wel een koud biertje drinken en op de zuil bij de bar staan merktekens van de rivierhoogtes ten tijde van de moessons.

  • Kinderen in het Samburu camp

    Kinderen in het Samburu camp

    Mannetjes Olifant in Samburu NP

    Mannetjes Olifant in Samburu NP