Onderweg naar de Okavango Delta

De volgende dag moeten we al vroeg op omdat de rit naar Maun ruim 600km lang is en we in Maun water moeten inkopen voor de twee nachten in de Okavango delta. Er is een min of meer directe route tussen Kasane en Maun alleen is deze route niet geschikt voor de safari truck waardoor wij moeten omrijden via Nata. Jock wekt ons in het donker om even na 5 uur. Het blijft nog steeds vreemd om de sterrenbeelden aan de hemel “onderste boven” te zien. Bij het inpakken van de tent staat het sterrenbeeld Orion recht boven ons hoofd. We gaan eerst onze tassen en slaapspullen inruimen en in de truck plaatsen. Daarna laat Jack ons zien hoe we de tent moeten opbreken en in de truck inladen. Vooral dat laatste vraagt een speciale aanpak omdat de ruimte in de truck voor de tenten beperkt is. Hierna gaan we ontbijten.
Jock wil de tijd dat wij in de Okavango delta zitten gebruiken om in Maun een aantal reparatie op de truck uit te voeren. Bij het ophalen van de truck in Zimbabwe bemerkte Jock dat er een aantal kleine mankementen aan zijn en in Livingstone is daar nog een lekkend radiateur bij gekomen.

Om half zeven rijden we weg, na ruim een uur stoppen we even om de benen te strekken. Dit eerste stuk hebben we min of meer de grens met Zimbabwe gevolgd. Even verderop stoppen we bij een checkpoint voor mond en klauwzeer. Hier rijdt de truck door een bad met desinfectering vloeistof en worden de banden afgeborsteld. Wij moeten uitstappen met alle schoenen welke we bij ons hebben. Wij lopen over een mat met desinfectering vloeistof en plaatsen de andere schoenen op de mat om te desinfecteren. Jock heeft bij vertrek uit Kasane gevraagd om in ieder geval nog een ander paar schoenen in de truck te zetten, dit om te voorkomen dat men alle bagage gaat controleren. Men weet bij de checkpoint dat toeristen altijd twee paar schoenen bij zich hebben. Na het checkpoint wordt de weg heel slecht en zit vol met podholes, het is een kunst hoe Jock het altijd weer voor elkaar krijgt om tussen de gaten door te rijden. We zitten nu zo een 30 km van de grens met Zimbabwe af en volgen deze evenwijdig.

Botswana probeert zijn veestapel vrij te houden van mond en klauwzeer welke heerst onder de evenhoevige in het wild zoals antilopen. Het wild heeft hier relatief weinig last van maar de veestapel wel. Botswana denkt dit probleem op te lossen door de gebieden met runderen te scheiden van de gebieden waar game voorkomt. Deze gebieden probeert Botswana gescheiden te houden door hekwerken in het land en de plaats waar de hekwerken wegen kruisen desinfecteer baden in te stellen. Hier moeten auto ’s doorheen rijden en passagiers hun schoenen ontsmetten. Dit is de reden dat we bij binnenkomst in het land door zo een bad moeten rijden en later opnieuw op diverse voor ons willekeurige plaatsen. Of dit systeem werkt zal in de praktijk wel blijken.

Onze volgende stop is het wegrestaurant en benzinepomp in Nata, dit is zowel een sanitaire als een stop om koffie te drinken en wat in te kopen. Het verbaasd ons dat je in Botswana heel veel van de producten kan kopen die we in Europa ook in de winkel te koop zien. Prijzen wel aangepast aan het prijspeil in Botswana. Na deze stop verlaten we Nata aan de westzijde en rijden naar het westen in de richting van Maun. Net buiten Nata passeren we de airstrip van de stad.

De weg begint licht te dalen en we rijden op een kleine verhoging tussen twee zoutpannen door. Later passeren we de stad Gweta, wij zien niets van de stad behalve een richtingsaanwijzer. Het landschap bestaat uit open vlakken afgewisseld met bomen en bosjes. We zien soms een zebra of een antilope lopen. Rond half een stoppen we langs de kant van de weg om te eten, dit gaat altijd heel georganiseerd. Een deel van de groep heeft corvee dienst, zij helpen Israel met het bereiden van de maaltijd. Op deze reis hielp vaak de rest mee om de tafels en stoelen klaar te zetten. De corvee ploeg begint altijd als eerste met opscheppen, Jock en Israel wachten altijd tot iedereen heeft genomen. Wat ons wel opviel op deze reis ten opzichte van de reis in Kenia en Tanzania is dat in 2004 rekening werd gehouden met de crew bij het eten, er was altijd genoeg over. Dit is in deze reis vaak niet het geval geweest, of dit nu komt omdat in 2004 meer werd ingekocht of omdat er in 2008 minder rekening werd gehouden met de anderen, het is ons onbekend. Na de lunch rijden we verder naar Maun, we passeren eerst een checkpoint en later zien we een dode zebra aan de kant van de weg met diverse gieren er op en er om heen.

Rond half drie lokale tijd komen we in Maun aan, we moeten zorgen dat we voldoende water inkopen voor de drie dagen in de Okavango delta. Ieder moet zelf zorgen voor water en wel minimaal 2 liter water per persoon per dag. Wij hebben totaal 14,5 liter water voor zijn tweeën ingeslagen. Dat was nog lastig, de eerste supermarkt had alleen 1,5 liter waterflessen. We hebben er 7 van gekocht, later kwamen we in een andere supermarkt 5 liter flessen tegen, daar hebben we er nog één van gekocht. Je moet er wel tegenkunnen maar als je zo over straat rondloopt, alleen of met zijn tweeën, je wordt altijd nagekeken als of je een bezienswaardigheid bent.

Nadat iedereen zijn inkopen heeft gedaan vertrekken we naar de Sitatunga camping buiten Maun. Later op de avond geeft Jock ons alle informatie voor de volgende morgen. We kunnen per persoon maar één tas/rugzak meenemen naar de delta, verder de tent en slaapzak. Voor het eten douchen we, dit zal namelijk de komende dagen niet mogelijk zijn.

De Okavango delta in

Deze dag gaan we met mokoro’s (boomkano’s)en een groep locals uit een nabijgelegen dorp naar een bushcamp in de Okavango delta, we blijven daar twee nachten. We staan om kwart voor zes op, het is nog donker. We gaan eerst de spullen opruimen, alles wat we niet mee kunnen nemen naar de delta gaat direct de truck in. Omdat de delta een natuurgebied is kunnen we geen zeep en dergelijke mee de delta innemen, daarom nemen we de verfrissingdoekjes mee de delta in. Verder moeten we alle afval weer mee terug nemen, alleen het menselijke afval mag achterblijven, diep begraven wel te verstaan.

Even na zeven uur worden we door open jeeps opgehaald, een bevat een aanhanger voor de tenten, slaapmatjes en zakken en verder de kookspullen. We zijn anderhalf uur onderweg naar de aanlegplaats waar we in de mokoro’s (boomkano’s) stappen. Daarbij rijden we door gebieden waar net olifanten hebben gelopen. Even verder rijden we door een aantal geulen van de delta heen waarin meer dan een meter water staat, dit is nogal hilarisch omdat er een redelijke kans is dat een van de auto’s vast kan komen te zitten. De Okavango delta ligt buiten het afgeschermde gebied tegen mond en klauwzeer, we moeten daarvoor eerst nog door een veterinary control gate heen.
Op de aanlegplaats staan nog meer groepen te wachten en er lijkt een vorm van chaos te bestaan, lijkt want uiteindelijk weten de locals uitzonderlijk goed wie bij wie hoort. De mokoro wordt voortbewogen met een lange stok. Een deel van de boomkano ’s zijn conventionele uitgeholde boomstammen en een ander deel van de kano zijn gemaakt van fiberglas. Deze laatste hebben een beter drijfvermogen. In Maun is een bedrijf die ze maakt.

De polers van de mokoro’s zorgen er voor dat de bagage wordt ingeladen in de boomkano’s. Van de tassen en slaapmatjes maakt men comfortabele zitplaatsen voor ons. Na het vertrek van de aanlegplaats gaan we eerst naar het dorp van de bomers om hun bagage op te halen. We varen door de delta met veel grassen, waterlelies en kleine eilandjes. Vanuit de lucht zal je nauwelijks kunnen zien wat water is en wat land, alles behalve de grote stromen is dicht gegroeid met waterlelies. Na ongeveer 1,5 uur komen we aan op de bushcamping, deze is gelegen onder een hele grote boom. We laden alle mokoro’s uit en gaan de tenten opzetten. Een grote witte mokoro is op de wal gebracht en omgekeerd om dienst te doen als tafel. Buiten het terrein is er een gat in de grond gemaakt die als hurktoilet dienst gaat doen. Aangeraden wordt om in het donker niet alleen richting het toilet te gaan. Op het pad naar het toilet staan een schep en in de struiken hangt een rol toiletpapier. Het toilet is bezet als deze niet aanwezig zijn. Al het water wordt uit de delta gehaald, voor ons wordt dit goed gekookt maar de locals drinken het water rechtstreeks.

Aan het einde van de eerste middag gaan we naar een ander eiland om een wandeling van ruim twee uur te maken, op dit eiland zien we van dichtbij zebra’s, wrattenzwijnen, giraffen, diverse vogels en in de verte een olifant. Vooral de wrattenzwijnen en twee giraffen waren schitterend om te zien. De wrattenzwijnen gaan er als een speer van door met de staart rechtovereind. Op een gegeven moment geeft onze gids aan dat we heel snel maar stil moeten lopen omdat hij twee giraffen in de verte heeft gezien, als we snel zijn kunnen we ze nog zien voor het donker wordt. Het zicht is schitterend met de silhouet van de giraffe tegen de avondhemel. We varen terug na zonsondergang.

Na het eten gaat een deel van ons bij Israel zitten om meer te vernemen over het leven in Zimbabwe. Later komt één van de gidsen, Timba er bij zitten. Hij en twee andere gidsen hebben een opleiding voor natuurgids gevolgd, deze opleiding is niet eenvoudig. Totaal bevat onze groep vijftien Botswanen van verschillende leeftijden, allemaal kunnen ze uitstekend met de poler en de mokoro overweg. Timba vertelt ons dat onze Botswaanse begeleiders van nature zeer afstandelijk en afwachtend zijn en op ons wachten voor meer contact. Dit blijkt wel uit het feit dat zij aan de andere kant van het camp zitten dan wij zelf.

De volgende morgen staan we om vijf uur op, we gaan een lange wandeling maken en van te voren drinken we koffie of thee met biscuit als licht ontbijt. We splitsen in drie groepen, één groep gaat voor een twee uur wandeling en de andere twee voor een drie uur wandeling. We varen naar een ander groter eiland en splitsen op. Wij zien ondermeer uitwerpselen en sporen van dieren. In de verte zien we gnoes lopen en veel vogels. Bij de botten van een olifant komen we de andere drie uur groep tegen. Hierna is weer tijd om weer terug keren naar de mokoro ’s, hierbij lopen we heel dicht langs een grote groep zebra’s en gnoes. In de verte zien we een jakhals en giraffen.
Halverwege de morgen zijn we terug bij de bushcamp voor een brunch. Aan het begin van de middag lopen we naar een locatie 5 minuten van het bushcamp vandaan waar we veilig kunnen zwemmen. De kans dat hier nijlpaarden komen is minimaal maar het blijft wel een hele sensatie om te kunnen zwemmen in het territorium van nijlpaarden.

In de loop van de middag gaan we bij onze Botswaanse begeleiders zitten, gedeeltelijk uit nieuwsgierigheid wat ze nu aan het maken zijn maar ook om te proberen om contact te maken. We zien dat ze van grassen mandjes en kommen aan het vlechten zijn, deze zien er heel professioneel uit en zijn te koop. Langzamerhand raken we meer in gesprek, de meesten spreken goed tot zeer goed Engels. Wij zijn meer geïnteresseerd in hun manier van leven dan zij in de onze. Begrijpelijk, wij gaan ondermeer naar Afrika om daar ondermeer de mensen en hun cultuur te leren kennen. Voor de locals is het een vorm van inkomen, na ons de volgende groep.

Ongeveer 1,5 uur voor zonsondergang gaan we met de mokoro ’s weg om de zonsondergang te gaan bekijken. Wij zitten op de eerste rang op korte afstand van de nijlpaarden, ergens best link. Op circa 30 meter bevinden zich een aantal nijlpaarden, elke keer als ze onderduiken en weer boven komen hebben ze zich een aantal meters verplaatst. Op een bepaald moment duiken ze onder en komen 70 meter naar rechts pas weer boven. Nijlpaarden zijn verantwoordelijkheid voor de meeste doden door dieren onder mensen in Afrika en zo dichtbij de nijlpaarden vraagt het van ons een groot vertrouwen in de ervaring van onze begeleiders. Na terugkomst in de bushcamp en gegeten te hebben worden we getrakteerd op een uitstekende dans en zang voorstelling door onze Botswaanse kampgenoten. Hierna proberen wij ook iets van een voorstelling te geven, wij komen niet verder dan wat kinderliedjes of de eerste regels van een lied.

De volgende morgen is het weer vroeg op en voor het ontbijt maken we nog een korte afsluitende wandeling, Timba onze gids vertelt dan iets meer over de eilanden. Het midden van het eiland bevat geen bomen en ligt lager dan de rand. De grond bestaat uit klei met zout afzettingen waar alleen wat gras wil groeien. Timba laat ons wat van de planten en struiken zien. Op half acht zijn we weer terug voor een uitgebreid ontbijt en beginnen daarna alle tenten af te breken en de spullen in de mokoro te laden. Onderweg met de mokoro naar de opstapplaats zien we zebra’s en olifanten rondlopen op de eilanden. Op de opstapplaats halen we alle spullen uit de mokoro’s en laden ze in de truck. We bedanken onze Botswaanse begeleiders, trakteren ze op een flinke fooi en stappen in de truck. Aan het begin van de tocht hebben Jock en Israel ons vertelt dat het de gewoonte is om de begeleiders een fooi te geven. Deze moeten we aan de gidsen overhandigen want zij komen uit dezelfde dorpen als de rest van de begeleiders en alleen dan is er zekerheid dat het in het dorp terechtkomt. We moeten het niet aan de chauffeurs van de jeeps geven dan verdwijnt het in hun zakken en de begeleiders krijgen daar niets van.

Bij aankomst op de Sitatunga campsite is het lunch tijd, hierna gaan we de was doen en de slaapzakken te luchten hangen. Nadat alle huishoudelijke zaken zijn gedaan vertrekken we naar het zwembad om de rest van de middag rustig aan te doen. Een deel van de groep gaat met een vliegtuig over de delta vliegen. Na het avondeten gaan we met zijn allen naar de bar op de campsite, het is daar oergezellig. Wijn is er niet per glas maar alleen per fles te koop, handig om van je pula ’s af te komen. De volgende dag gaan we namelijk richting Namibië.

In het fotoalbum staan korte beschrijvingen bij elke foto. Om de foto's te bekijken klik je op de knoppen. Er verschijnt dan een venster met thumbnails van de foto's. Met de muiscursor op een thumbnail verschijnt de foto. Het is daarbij niet nodig om op de thumbnail te klikken. Het is niet mogelijk om de foto met een rechtermuisklik te downloaden.
Alle foto's zijn het eigendom van Delosgaia en mogen zonder schriftelijke toestemming in geen enkele, vorm gebruikt worden.
All the pictures are the property of the owners of Delosgaia and may not be used or sold without written permission of Delosgaia.
@ Copyright of Delosgaia

• Foto's van Maun en Okavango Delta

  Okavango delta: Onderweg naar Maun, gieren bezig met het verorberen van een dode Zebra. Okavango delta: Onderweg naar Maun, gieren bezig met het verorberen van een dode Zebra. Okavango delta: De Sitatunga camping in Maun. Okavango delta: De Sitatunga camping in Maun. Wachten op het transport naar de opstapplaats voor onze Mokoro tocht. Okavango delta: De Sitatunga camping in Maun. Ons transport voor de Mokoro tocht. Okavango delta: Onderweg naar de opstapplaats. Sporen van olifanten op het pad. Diverse bomen in de directe omgeving van de sporen getuigen van de kracht van deze prachtige dieren. Okavango delta: Onderweg naar de opstapplaats. Doorgang door een van de vele kreeken van de Okavango delta. Okavango delta: De komoro met onze gidsen en begeleiders voor de drie daagse tocht in de Okavango delta. Okavango delta: Alle spullen uitladen van de jeeps en inladen in de boten. Israel gaat met ons mee en Jock blijft achter om een aantal zaken aan de safaritruck te herstellen. Okavango delta: Instappen in een komoro, er is eerst een comfortabele zitplaats gemaakt. Okavango delta: Onderweg in de komoro naar de bushcamp. Okavango delta: Dit is de komoro met een deel van de keukenspullen. De witte kisten zijn onze esky's gevuld met eten en drank. Okavango delta: Onderweg naar de bushcamp Okavango delta: Onderweg naar Maun de lunch bereiden Okavango delta: Jock, onze zuid-afrikaanse driver en reisbegeleider, gekleed zoals we hem onderweg op deze reis bijna altijd hebben meegemaakt. Zonder schoenen en shirt, alleen tijdens het eten in een restaurant in Livingstone, Swakopmund en Kaapstad had hij schoenen aan. Verder 's avonds een shirt en als het weer wat minder was.

• Foto's van Okavango Delta

  Okavango delta: Onderweg naar de bushcamp. Okavango delta: Onderweg naar de bushcamp. Twee van onze 14 reisgenoten. Okavango delta: Onderweg naar de bushcamp. Okavango delta: Even wachten tot onze gidsen de eigen spullen thuis hebben opgehaald. Onderwijl even relaxen en genieten van de omgeving Okavango delta: Even wachten tot onze gidsen de eigen spullen thuis hebben opgehaald. Onderwijl even relaxen en genieten van de omgeving. Okavango delta: Aangekomen bij de bushcamp, we gaan nu onder de bomen een kampement en een toilethoek opzetten. Okavango delta: Lunch en wachten tot de temperatuur wat daalt. Het is nu ruim 40 °C Okavango delta: Avond wandeling op het naburige eiland, we zien daar zebra's, giraffen, visarenden, wrattenzwijnen, diverse neushoornvogels en olifanten op verre afstand. Okavango delta: Zebra's gespot, ze hebben ons ook gezien maar laten ons zeer dichtbij komen. Okavango delta: Neushoornvogel Okavango delta: Afrikaanse visarend. Okavango delta: wrattenzwijn. Okavango delta: Giraffe bij zonsondergang. Een geluksschot. Okavango delta: Zelfde giraffe op een afstand van 50 meter Okavango delta: Arme meid, ze heeft een houten komoro die wat lekt. Veel van de komoro´s zijn gemaakt van glasfiber. De houten worden van een aantal speciale bomen gemaakt, gaan alleen niet zo lang mee en het drijfvermogen is ook minder. Het maken van een foto van iemand met een bijna zwarte huidskleur is heel lastig.

• Foto's van Okavango Delta

  Okavango delta: Zonsongang boven de Okavango delta, we gaan op pad voor een vier uur durende morgen wandeling Okavango delta: Een eiland in de Okavango delta is aan de randen hoger en alleen daar begroeid met bomen en struiken. In het midden bestaat de grond uit een zoutzand korst. Circa drie maanden na de regentijd in Angola en Zambia komt het water aan in de Okavango. Dit heeft tot gevolg dat het waterpeil in een jaar sterk gaan variëren. Tijdens ons bezoek waren de hoofdgeulen goed gevuld met water en daarbuiten stond er 20 - 50 cm water in de nevengeulen. Hierdoor waren er veel eilanden aanwezig. In bepaalde delen van het jaar kan er zo weinig water in de Okavango zijn dat alleen de hoofdgeulemn gevuld zijn. Okavango delta: Neushoornvogel Okavango delta: Olifanten botten, als olifanten botten van een soortgenoot tegenkomen lopen ze er om heenen raken de botten. Ze zijn zich bewust van de vergankelijkheid van het leven en kunnen treuren over de dood van een soortgenoot. Ze gaan vaak terug naar de locatie waar de botten liggen. Okavango delta: Olifanten botten Okavango delta: wilde beast of tewel gnoes in het Nederlands Okavango delta: gnoes en zebra's Okavango delta: gnoes Okavango delta: Bekijken van de gnoes en de zebra's, wel op enige afstand. Okavango delta: centrum van het eiland. De grond bestaat uit een wit mengsel van zout, zand en klei. Er zijn maar weinig planten die in deze grond wortel kunmnen schieten. Een bepaald gras is daar een van in. Het wit in de verte zijn de kleine bloempjes van dit gras. Okavango delta: zelf even proberen om een mokoro te bomen en dat blijkt niet eenvoudig te zijn. Okavango delta: de middagwarmte onder de bomen uitzitten. De temperatuur is weer ruim 40°C. Okavango delta: Israel zie je heel vaak een Zimbabwaanse krant lezen, in vergelijk met de meeste van zijn landgenoten heeft hij een hele goede baan en is zeer betrokken met de problemen in zijn vaderland. Hij is totaal geen aanhanger van Mugabe. Okavango delta: een deel van onze onze gidsen en begeleiders in Okavango National Park. Ze zijn allemaal afkomstig uit de Boro settlement aan de rand van de Okavango delta. Okavango delta: Onze gids Timba.

• Foto's van Okavango Delta

  Okavango delta: een deel van het reisgezelschap. Okavango delta: de middagrust Okavango delta: wachten op sunset boven de Okavango delta Okavango delta: wachten op sunset boven de Okavango delta Okavango delta: op enige afstand gade geslagen door nijlpaarden. Okavango delta: waarvan sommige toch wel heel dicht in de buurt begonnen te komen Okavango delta: we lagen tussen de reiskraag aan de rand van een van de vele watergeulennvan de Okavango delta. In de avondkoelte komen de insecten en vogels weer tot leven. Okavango delta: als tijdverdrijf gaan de bomers van de mokoro kettingenvlechten van de rietstengels. Dat doen ze heel kunstig. Okavango delta: eindelijk de zon gaat onder en het was werkelijk de moeite van het wachten waard. Okavango delta: dat levert hele mooite plaatjes op. Okavango delta: de meisjes van de Boro settlement helpen Israel veel en krijgen daarbij ook kookles van hem. Ze hopen later ook voor een groep toeristen te mogen koken. Okavango delta: en Colette kan het goed vinden met een van de jongens uit het dorp. Okavango delta: nog een deelnemer aan de reis. Okavango delta: en wij gaan er maar af en toe bij liggen. Okavango delta: Israel is onderwijl bezig aan het bereiden van het avondeten.

• Foto's van Okavango Delta

  Okavango delta: Op de laatste avond krijgen we een aantal Afrikaanse liederen te horen en dansen te zien. Okavango delta: Op de laatste avond krijgen we een aantal Afrikaanse liederen te horen en dansen te zien. Okavango delta: Op de laatste avond krijgen we een aantal Afrikaanse liederen te horen en dansen te zien. Okavango delta: Op de laatste avond krijgen we een aantal Afrikaanse liederen te horen en dansen te zien. Okavango delta: Als tegen prestatie gaan wij ook een aantal liederen en dansen opvoeren, we zijn het er allemaal over eens. De locals kunnen dit veel beter. Okavango delta: we brengen het niet verder dan "we are the champions" Okavango delta: en dan breekt de morgen van het vertrek aan. Snel alles inpakken, het toilet (niets meer dan een gat in de grond) dichtgooien en de boten inladen. Okavango delta: de tocht door het riet is weer een hele belevenis. De stilte afgewisseld door een enkele vogel is magnifiek. Okavango delta: dan de melding, olifanten gespot. Vlak bij onze route zien we een kudde olifanten. Okavango delta: daarna het afscheid en het overhandigen van de fooien aan de locals. Okavango delta: In Botswana probeert men uitbraken van mond- en klauwzeer als volgt te voorkomen. Elke keer als je een agraïsche gebied met vee binnenkomt moeten de banden van de wagens en trucks en de schoenen gereinigd worden. Met de truck rijdt men door een grote bak heen of er wordt gewerkt met een hoge druk spuit. Voor de schoenen staan er bakken met dekens of vloerbedekking gedrenkt in een reinigende vloeistof klaar. Wij denken dat dit niets uitmaakt maar in Botswana gelooft men heilig in de werking. Neem het serieus anders kost het je uren oponthoudt. Okavango delta: Terug op de Sitatunga camping in Maun hebben we een rustige middag met alleen wat koeien op de camping. Okavango delta: Jock staat ons met grote blijdschap en verheugend nieuws op te wachten. De truck is gerepareerd en hij verwacht geen problemen meer tot in Kaapstad, de optimist. We hebben ook geen problemen gehad, afgezien van wat mankementen aan de safaritruck. Dit mocht de lol niet drukken.