Waarom Kenia en Tanzania?

Het idee voor een reis naar Afrika met daarbij een safari is ontstaan na onze reis naar British Colombia, Canada. We zijn eerst eens gaan bekijken welke mogelijkheden we hebben, zelfstandig door beide landen reizen is hierbij ook een optie geweest. Dit bleek al snel te problematisch met te veel beperkingen. Voor het zelfstandig reizen in beide landen zit je gauw vast aan een auto met chauffeur, dit is op zich geen probleem maar dit soort reizen gaat van lodge naar lodge en dat wilden we nu net niet.
Op het Internet vonden we diverse reizen in een internationaal gezelschap waarbij een klim naar de top van de Kilimanjaro en een verblijf van een week op Zanzibar tot de mogelijkheden behoort. Bij toeval kwamen we in contact met iemand die met Djoser een kampeerreis naar Kenia en Tanzania heeft gemaakt. We hebben heel veel informatie van ze gekregen en foto's gezien van de reis en hebben besloten om met Djoser onze Kenia en Tanzania reis te gaan maken.
De tocht met Djoser gaat met een Nederlandse reisbegeleiding en kampeertrucks van Wildlife adventures, een Zuid Afrikaanse reisorganisatie. De bemanning van de truck bestaat uit een chauffeur en een kampkok, beide afkomstig uit Kenia. Dit was onze eerste keer dat we een georganiseerde reis maakten en we hadden natuurlijk geen idee wie onze reisgenoten zouden zijn. Dit is voor ons gelukkig heel erg goed gegaan, iedereen was zeer gemotiveerd.
Onderweg hebben we overnacht op campings of in de bush-bush zoals in het Samburu National Park en de Serengeti. De campings in de natuurparken zijn in het algemeen zeer basic met weinig tot geen faciliteiten en het kamperen is hier heel apart met het idee dat je de kans loopt dat een olifant of een leeuw over het kampeer terrein heen loopt. Wij hebben dat niet meegemaakt maar wel de verhalen gehoord en foto gezien van reizen waar het wel is voorgekomen. De campings buiten Samburu NP en de Serengeti zijn in het algemeen goed gelegen en van redelijke goede kwaliteit. Op een aantal plaatsen was het mogelijk om van hutten of kleine bungalows gebruik te maken.

Inentingen en ziektes:

Inentingen

Voor Kenia en Tanzania zijn een aantal inentingen van belang. Voor deze hebben we de volgende vaccinaties verkrijgen: DTP, hepatitus A en Gele koorts. Verder is voor Tanzania een cholera vrij verklaring nodig.

Ziektes

In grote delen van Afrika komt malaria voor. De vorm malaria tropica kan voor Europeanen dodelijk aflopen omdat zij in de meeste gevallen nog nooit met deze ziekte in contact zijn geweest. Er bestaan medicijnen die voorkomt dat je malaria krijgt, dit is geen preventie tegen het worden gestoken. Het voorkomt alleen dat de parasieten de rode bloedcellen ingaan. Meer informatie bevindt zich op de websites van het Tropencentrum en van het SGZ.
Bilharzia oftewel Schistomosiasis. In geheel Afrika bevat alle zoetwatergebieden een worm genaamd bilharzia. Bilharzia is een 1 cm grote worm, besmetting vindt plaats door urine en ontlasting van de mens. Door slechte sanitaire omstandigheden komen de larven in slakken terecht welke leven in stilstaande zoetwatermeren en rivieren. Zwemmen, baden en paddelen in open zoetwater met plantengroei kan dan een besmetting opleveren. Direct mens-op-mens besmetting is niet mogelijk. Zoutwater en gechloreerd zwemwater geeft geen kans op besmetting. Er zijn gevallen bekend dat besmetting is opgelopen met douchewater op een kampeerterrein aan het Victoriameer, het bleek dat het douchewater rechtstreeks uit het meer vandaan kwam. Symptomen van een bilharzia besmetting zijn ondermeer rode urine doordat de nieren en blaas door de worm aangetast zijn. Door uitval van de belangrijkste organen kan de ziekte uiteindelijk de dood tot gevolg hebben. Er bestaat geen direct geneesmiddel.

Eten en drinken:

Het is af te raden om water te drinken uit iets anders dan gesloten flessen. Zorg dat de fles nog gesloten is als je hem koopt. Verder is het eten van salades in welke vorm dan ook niet verstandig ook als je 100% zeker bent dat het is klaargemaakt met flessen water, je weet namelijk nooit wie de salades heeft gewassen. Pas ook op met al schoongemaakt fruit. Koop fruit dat nog in de schil zit en maak ze zelf schoon.
Op onze reizen naar tropische Afrika bestaan strikte maatregelen om het krijgen van buikloop, diarree etc te voorkomen. Om een voorbeeld te noemen: voor het eten moest iedereen zijn handen reinigen, daarvoor staan drie bakken opgesteld. De eerste is met heet water met een desinfecterende vloeistof en zeep. De tweede is zonder desinfecterende middelen en de derde om de handen af te spoelen. Afwassen van de vaat of het schoonmaken van groente en fruit gaat ook met de drie bakken methode. Ondanks alle voorzorgsmaatregelen hebben toch een aantal mensen in de groep in meer of mindere mate last gekregen van de ingewanden. Voor het grootste deel is dit veroorzaakt door dat de maag en darmen soms sterk reageerde op andere groenten. Totaal hebben maar twee mensen in zijn geheel geen last gehad. Een goede tip is het drinken van minimaal een flesje cola per dag, cola heeft een laag pH gehalte en bevat veel suiker. Beide hebben een stabiliserende werking op de maag.

Cultuur:

Kenia telt ongeveer 25 miljoen inwoners. Het grootste gedeelte van de bevolking is Afrikaans en de Afrikanen zijn weer verdeeld in meer dan 70 bevolkingsgroepen. Verder zijn er belangrijke en vooral invloedrijke minderheden van Aziaten, Arabieren en Europeanen. Het Afrikaanse deel van de bevolking is het beste te onderscheiden aan de hand van de taalgroep waar ze deel van uitmaken, in Kenia zijn dit de Bantu, Nilotic en Cushitic. De Bantu leven voornamelijk in het centraal en westelijke deel van het land. The Nilotic taalgroep bevindt zich voornamelijk in het westen en noordwesten van Kenia. De Cushitic groep voornamelijk in het noordoosten van het land.
Ongeveer 30% van de Kenianen is moslim van geloof. De islamieten wonen vooral in het kustgebied. In de rest van Kenia is het christendom door missie en zending wijdverspreid.
Kenia is een oude kolonie van het Verenigd Koninkrijk. Politiek heeft men een lange periode van corruptie gekend al schijnen nu de grootste problemen over te zijn. Er heerst nog wel veel ontevredenheid over het feit dat de overheid erg veel doet voor Nairobi maar de rest van het land verwaarloosd. Voor Europeanen onbekend met Kenia is het niet mogelijk om in de mengelmoes de diverse culturen te herkennen maar als je in gesprek raakt met de Kenianen vertelt men graag hoe het land nu werkelijk in elkaar zit. De grootste stam zijn de Kikuyu (Bantu taalgroep) en de Luo (Nilotic taalgroep), beide hebben een groot deel van de politieke macht in handen. De Maasai en hun verwanten, de Samburu maken deel uit van de Nilotic en spreken door hun kleurrijke kleding de toeristen het meest aan. Beide stammen leven vaak nog volgens oude tradities. In het noorden wonen de Turkana, ook zij zijn nog een sterk agrarisch nomadisch ingesteld.
Er wordt beperkt onderling getrouwd tussen de stammen, vaak is het nog dat de ouders de geschikte bruid of bruidegom bepalen. Besnijdenis van jongens komt op zeer grote schaal nog voor, de besnijdenis van jonge meisjes is langzaam aan het verdwijnen. Dit gebeurt voornamelijk onder de druk van de westerse landen. Tijdens een bezoek aan een Maasai dorp vlak bij Arusha vertelde men ons dat de centrale regering verordend heeft dat besnijdenis van meisjes verboden is maar dat het nog steeds gebeurt. Alleen niet meer publiekelijk maar in het geheim.
Er is weinig bekend over de aller-vroegste geschiedenis van Tanzania. Rond 1800 leidden de Maasai hun vee vanuit het noorden, de huidige Lake Turkana-regio, steeds verder zuidwaarts, waardoor ze in Tanzania uiteindelijk in aanraking kwamen met de Hehe. Conflicten over land leidden tot schermutselingen. In de tweede helft van de 19e eeuw ontdekten Europese ontdekkingsreizigers, zoals Stanley, Livingstone, Speke en Burton de regio die tegenwoordig Tanzania heet. Zowel de Duitsers als de Britten haastten zich om het gebied Tanganyika te claimen. Uiteindelijk werd het in 1880 tot aan de Eerste Wereldoorlog een Duits protectoraat. De kustregio en Zanzibar vielen echter onder de Sultan van Zanzibar. In 1964 fuseerden Zanzibar en Tanganyika tot de republiek Tanzania. Onder Julius Nyerere sloeg het onafhankelijk Tanzania 20 jaar lang de socialistische weg in. Deze charismatische leider, bekend als Mwalimu, "de leraar", was bijzonder geliefd bij het volk. Pas in 1985 gaf hij het stuur over aan Ali Hassan Mwinyi. In Tanzania wonen tegenwoordig ruim 31 miljoen mensen. 99% is Afrikaans en bestaat uit meer dan 100 verschillende stammen. De overige 1% zijn Aziaten, Europeanen en Arabieren. De officiële taal is Kiswahili, met Engels kun je -zeker in de grotere plaatsen- ook terecht. Het grootste gedeelte van de bevolking is christelijk, daarnaast is ca. 35% moslim. Deze leven voornamelijk in de kuststreken.

Taal:

Het Swahili(swähē'lē) is de officiële taal van Kenia en Tanzania. Het woord Swahili is afkomstig van het Arabisch en betekend min of meer kustvolk. Het is de naam voor de oorspronkelijke kustbewoners van Kenia, Tanzania, Somali en Mozambique. De Swahili's zijn afstammelingen van de zwarte Afrikanen en Arabische handelslui, deze laatste kwamen al in de 5de eeuw na Christis naar deze kusten. De Swahili's zijn geen vaste etnische groep maar vormen min of meer een economische bond met gelijke culturele tradities en taal. De Swahili taal is een onderdeel van de Bantu groep van Afrikaanse talen. Het wordt door meer dan 30 miljoen mensen gesproken, voornamelijk in Tanzania, Kania, Congo (Kinshasa), Burundi en Oeganda. Verder wordt het door veel meer mensen in Oost Afrika, waaronder Europeanen, Arabieren, Indiërs en heel veel Afrikanen gebruikt. Heden is het de officiële taal van Kenia en Tanzania. Op school krijgt men onderwijs in het Engels. In de urbane gebieden zul je geen moeite hebben om je te redden, omdat bijna iedereen Engels spreekt.

Klimaat:

Door de geografische verscheidenheid in Kenia en Tanzania zijn er ook vrij grote klimatologische verschillen. In Nairobi, gelegen net ten noorden van de evenaar op 1670 meter hoogte, bedraagt de gemiddelde jaartemperatuur 17°C. In Mombasa, aan de kust, is dit 27°C. In het algemeen komt de temperatuur overdag niet onder de 24°C, terwijl het op sommige plaatsen 's nachts kan afkoelen tot ongeveer 10°C. Het is dus aan te bevelen warme kleding mee te nemen voor de avonden. De regen valt in de 'lange regentijd' van maart tot mei en in de ‘korte regentijd’ tussen medio oktober en december. Regenbuien vallen meestal tegen de avond, zijn kort en hevig en vormen zeker geen belemmering om in deze periode te reizen. Het kustgebied heeft een vochtig tropisch klimaat en de temperatuur schommelt hier het hele jaar rond 30°C. Hoewel het traditionele safariseizoen in december/januari valt, is het mogelijk gehele jaar door Kenia en Tanzania te reizen.

Geologie/Geografie

Het landschap van Kenia en Tanzania is gevormd door geologische processen. Ruwweg noordzuid loopt een grote kloof die bekend staat als de East-African Rift. Deze kloof is het gevolg van het opbreken van Afrika welk proces al vele honderden miljoenen jaren aan de gang is. In het Perm-Trias geologische tijdperk maakte Afrika deel uit van een super continent dat bekend staat onder de naam Gondwana. Gondwana heeft bestaan uit de huidige continenten Zuid-Amerika, Afrika, Antarctica, India, Australia en voor een korte tijd zuidoost Europa en Florida. In de periode na het Trias is dit supercontinent gaan opbreken. Eerst is Zuid-Amerika en het deel Australia/Antarctica/India afgebroken, later liet het stuk van Madagaskar los. De East-Africa Rift is het volgende stadium waarbij het oostelijke deel van Afrika gescheiden wordt van het westelijke deel.
De East-African Rift loopt van Mozambique door Tanzania en Kenia naar Ethiopië. In Ethiopië stopt de East African Rift bij het triple point met de rift van de Rode Zee en de Golf van Aden. Op dit punt bevindt zich de Afar Triangle. Dit is een heel bijzonder punt, het gebied ligt beneden de zeespiegel maar is toch droog omdat het van de oceaan is afgesloten. Alleen door breuken en scheuren komt vanuit de ondergrond zoutwater omhoog. Het is een heel mensonvriendelijk gebied maar is geologisch zeer interessant omdat de bodem uit oceanisch bazaltisch gesteente bestaat.
De East-African Rift is een heel mooi voorbeeld van een slenk en horst gebied waar de aardkorst door vulkanisch activiteit in de ondergrond uit elkaar gescheurd wordt. Op Aarde kennen we nog een paar van deze gebieden die in meer en mindere mate nog actief zijn. De dichtstbijzijnde is de Rhone en Rijn slenk. De Rijnslenk heeft een triple point bij de Eifel. Dit point is aan het einde van de laatste ijstijd nog vulkanisch actief geweest, net als de Rhone slenk. Vanuit de Eifel loopt een rift richting het zuidoosten van Nederland en daarna via een serie van zuidoost noordwest en zuid noord lopende breukzones naar de Noordzee tussen Noorwegen en Schotland. De Rhone en Rijn rift met zijn uitlopers naar de Noordzee zijn al heel oud en bijna niet meer actief. Een ander gebied waar een rift zich ontwikkelt is het Baikal meer. Deze is jonger dan de East-African Rift.
De East-African Rift is bijzonder omdat we hier een belangrijk stadium in het begin van de vorming van een oceaan goed kunnen observeren. De Red Sea en de Golf van Aden zijn nog een stap verder in de ontwikkeling. Hier is al een oceaan bekken gevormd. Een rift is een gebied met hoge flanken en een diep dal. De overgang gaat trapsgewijs en dat is bij de East-African Rift op een aantal plaatsen heel goed te zien. Tijdens onze tocht van Lake Baringo, dat op het laagste nivo diep in de Rift ligt, naar Cherangani Hills beklommen we de Elgeyo Escarpment. Gedurende de klim steeg je eerst een stukje om dan vervolgens weer even te dalen voordat je de volgende klim opgaat. Dit zijn de overgangen van de trapvormige breuken en het geheel bepaald de riftzone. Vooral in het laatste stuk van de beklimming van de Escarpment was heel duidelijk de brede breukzone te zien. Zelf op het directe oog was te zien dat er niet een enkel breuk is maar dat het bestaat uit een breukzone van soms honderden meters breed met heel veel witte zachte afzettingen tussen het sterk gedeformeerde gesteente. De witte afzettingen bestaat uit het totaal vermalen oorspronkelijke gesteente (rock flour) en blijkens de vele akkertjes en plantages in dit gebied is het zeer vruchtbaar. Een ander verschijnsel van een rift is het vulkanisme, dit manifesteert zich in diverse vormen van heet water bronnen en soda meren tot zware vulkanisch uitbarstingen met erupties van lava. Een leuk verschijnsel wat we zagen was de effecten van een boring naar zoet water. Men heeft daarbij een water laag aangeboord die onder druk staat en water oplevert met een temperatuur van rond de 40-50 ^oC. Het water zelf is afkomstig van de omliggende heuvels maar de ondergrond is zo warm dat het snel opwarmt en daarbij een heetwater aquifer oplevert. Na hevige regenval spuit de aquifer continu maar gedurende ons bezoek stopte het spuiten regelmatig. De maximale hoogte was in de orde van 15 meter.

Campings.

De campings op onze tocht zijn gesitueerd in nationale parken, toeristische gebieden en buiten de standaard toeristische regio's. De campings buiten de regionale parken zijn van een redelijke tot goede kwaliteit, de sanitaire voorzieningen zijn over het algemeen van een mindere kwaliteit dan we in Europa gewend zijn maar wel schoon. De gemiddelde kampeerder heeft ze zeer zeker in Europa minder schoon gezien. Op alle campings is locale bewaking aanwezig, zij krijgen betaald in de vorm van eten.
De maaltijden zijn Europees ingesteld met een Keniaans tintje. Bij de maaltijden zat altijd vlees, wat voor de gemiddelde Keniaan een grote luxe is. De campcourier zorgde dan ook altijd dat de restjes naar de locale bevolking toe gaat. Op ondermeer de camping van Mount Elgon is een Keniaans restaurant aanwezig en krijgen we de kans om iets van de lokale Keniaanse keuken te proeven. Het is een volledige maaltijd zoals we in Europa zouden eten maar dan wel met 100% Keniaanse ingrediënten zoals de Keniaan ze in de keuken gebruikt. Dat betekent geit, lokale groenten en verschillende vormen van zoete aardappelen. Tijdens en de maaltijd zijn we getrakteerd op een optreden van lokale muzikanten en dans. Na de maaltijd zien we de muzikanten even in de keuken verdwijnen om dan later terug te komen, ze genieten even wat wij hebben overgelaten van de maaltijd. Dit is luxe voor hen.
Belangrijk is te weten dat op de meeste campings weinig aansluitpunten voor 220V aanwezig zijn en dat vaak alleen op bepaalde momenten van de dag de stroomgenerator aan staat. Het is zeker heel verstandig om een verlengdoos met Engelse stekker mee te nemen omdat dan iedereen de volgende dag zijn batterijen voor zijn camera weer geladen heeft. Soms is er een bar bij de camping waar je de batterijen kan laten opladen.

Het wegennet.

Kenia en Tanzania kennen een wegennet dat oud en vaak niet onderhouden is. Alleen rond de grote steden en in economische gebieden zijn de wegen in een, voor Keniaanse begrippen, goede staat. Op de meeste andere plaatsen is het wegdek vol met gaten. Het mooiste voorbeeld van een slecht wegdek in Kenia is de Trans-East-African Highway. Deze weg is in de Afrikaanse koloniale tijd ontworpen en gedeeltelijk aangelegd. De weg loopt van Kaapstad naar Cairo. In Kenia loopt de weg van Namanga aan de grens met Tanzania via Nairobi en Isiolo naar Moyale aan de grens met Ethiopië. In Kenia is het stuk ten zuiden van Isiolo geasfalteerd, het deel bij Nairobi is een vierbaans autoweg. Komend vanuit Nairobi is de Trans-East-African Highway goed te rijden tot aan Isiolo maar in de stad zie je steeds meer stukken van het wegdek verdwijnen tot dat de weg ten noorden van Isiolo volledig overgaat in een stofpad (dirty road). Michael Palin heeft op zijn reis van Pool tot Pool in Ethiopië op deze weg gereden en vertelt lichtelijk spottend dat deze weg in Ethiopië als een van de weinige in dat land geasfalteerd is en bij de grens met Kenia overgaat in een stof weg. In Tanzania hebben we ten westen van Arusha op een stuk van de Trans-East-African Highway gereden dat er zeer mooi uitzag, vierbaans met een betonnen midden afscheiding. Mogelijk is de weg daar net opnieuw aangelegd.
Kenia kent bijna geen volledig vierbaans autowegen, voor zover ons bekend is alleen de weg van Nairobi naar Mombasa volledig vierbaans. Dit wil niet zeggen dat de andere wegen nu niet berijdbaar zijn maar het zijn geen wegen waar je even 120 km per uur op kan gaan rijden. De wegen volgen het landschap en kunnen daarom behoorlijk bochtig zijn met veel klimmen en dalen. Alleen rond en in de steden is er veel verkeer op de weg, verder is er relatief weinig verkeer. De meeste Kenianen en Tanzanianen hebben geen geld om een auto te kopen, laat staan onderhouden. Wat opvalt, zijn de moderne benzinepompen.

Telecom en banken.

Het halen van geld bij een bank is vaak niet eenvoudig, elke redelijke plaats heeft wel een bank met pin automaat (ATM). Het probleem is alleen dat het vaak moeilijk of onmogelijk is om als Europeaan daar geld uit te krijgen. Alleen op het vliegveld van Nairobi hebben we geld kunnen pinnen, daarom is het belangrijk om zowel US dollars als euro's bij je te hebben. Wij hebben geen last gehad van het fenomeen pin-phising, wel dat de transactie na het geven van de pin code geen respons meer gaf en dan plotseling met een foutmelding afbrak.
Mobiele telefoons zijn in Kenia en Tanzania gemeengoed, de dekking is redelijk tot goed en dan alleen nog vooral rond de grote steden. Beide landen kennen geen uitgebreid telefoonnet voor de simpele reden dat de bedrading bovengronds is en na aanleg al snel is verdwenen. Het is verstandig om na aankomst een simkaart van een lokale mobiele aanbieder te kopen.
Internet cafe's zijn redelijk goed aanwezig al wil er nog wel eens storing zijn, de connectie snelheid is goed.

De steden.

Op deze reis zijn we in verschillende grote steden geweest. Van Tanzania hebben we Musoma, Arusha en Moshi gezien. Alle drie deze steden zijn niet-toeristisch. Musoma is de minst ontwikkelde stad van de drie en dat maakte een bezoek heel leuk. In deze stad zijn we eerst op zoek gegaan naar closetpapier omdat het grootste deel van de groep last van zijn darmen had. Na deze zoektocht hebben we over de lokale markt gelopen, de lokale mensen keken wel nieuwsgierig naar ons maar vonden het prima dat we overal rond keken. Voor ons was het fijn dat er niet gelijk iemand op ons af kwam om iets te verkopen. Het voordeel van een niet-toeristische locatie zijn de prijzen, in de toeristen centra houdt men er toeristen prijzen en lokale prijzen op na. Het verschil kan wel oplopen tot een factor 10, afdingen is dus bittere noodzaak. Musoma is de hoofdstad van de Mara regio, de bevolking bestaan uit leden van de Kuria, Jita, Luo en Taturu stam.
Arusha en Moshi zijn veel meer ontwikkelt, dit is te zien aan het wegennet en de huizen. Dit is niet verwonderlijk, Arusha en Moshi liggen midden in een belangrijk koffiegebied van Tanzania en het Kilimanjaro International Airport ligt tussen beide steden in. Verder is het gebied toeristisch goed ontwikkeld door de aanwezigheid van de Kilimanjaro en Mnt Meru.
Arusha heeft eens in de peiling gestaan om hoofdstad te worden van de East-African Federation, een samenwerkingsverband tussen Kenia, Oeganda en Tanzania. Na de coup van Idi Amin in Eoganda was er weinig belangstelling meer bij Kenia en Tanzania om verder te gaan. Arusha is een van de snelst groeiende steden van Tanzania. In de omgeving wordt veel koffie, graan en mais verbouwd. In de stad wonen leden van de Arusha en Meru stammen. Moshi is het start punt voor de beklimming van de Kilimanjaro en het centrum van Tanzania snel groeiende koffie industrie.
In Kenia hebben we diverse steden van dichtbij gezien, zoals Nairobi, Isiolo, Nakuru, Eldoret, Kitale, Makuteno, Kakamega, Kisumu, Kisii. Alleen in Nairobi, Nakuru, Eldoret en Kitale hebben we rond gelopen. Wat ons allereerst opviel was het verschil in ontwikkeling en kwaliteit van de steden. Downtown Nairobi ziet er uit als het centrum van een gemiddelde westerse stad. Nairobi heeft een groot voordeel (als je dit tenminste een voordeel wilt noemen), wegens het hoge smog gehalte komt er geen malaria voor. De lucht in de stad is zeer vervuild en niet aan te raden voor mensen met ademhalingsproblemen. Isiolo is een armoedige stad met weinig voorzieningen, de stad huisvest een groot deel van de Somalische vluchtelingen. Wat opviel was de aanwezigheid van een Moskee, Christelijke kerk en Joods Synagoge op een steenworp afstand van elkaar. In Isiolo wonen leden van de Samburu, Rendille, Boran en Turkana stammen. In de stad is geen pin automaat aanwezig en bevat de meest noordelijke bank van Kenia. Noordelijk van Isiolo is het ook slecht gesteld met de benzine pompen. Hetzelfde voor de Internet cafe's, noordelijk van Isiolo zijn je geen Internet cafe’s aanwezig. Door de invloed van de Islam worden in veel van de hotels geen alcohol geschonken en vrouwen in korte broek of rok worden vervelend nagestaard.
Nakuru is een goed ontwikkelde relatief moderne stad, heel gezellig met leuke spontane mensen. Men schenkt er uitstekende koffie. Het is de vierde grootste stad van Kenia en bevindt zich in een uitstekend agrarisch gebied. Eldoret is na Nairobi de grootste stad met de beste infrastructuur en goed ontwikkelt. Het is het economische hart van de regio. In het algemeen is het geen aantrekkelijke stad, na een paar dagen ben je er echt wel uitgekeken.
Kitale is een hele leuke stad, deze stad hebben we achterop een fiets verkend. De jongens fietsten op het snelst de helling op. Deze stad bevat het "The Treasures of African Museum". Dit museum is een particulier initiatief van de Schot John Wilson. Hij heeft jaren in noord Oeganda gewoond en gewerkt en heeft na de coup van Idi Amin moeten vluchten. Na een aantal jaren had hij genoeg van zijn thuisland en is gaan wonen in Kitale. Daar heeft hij van zijn privé verzameling het museum opgezet. In zijn jaren in Oeganda heeft hij vele nieuwe planten soorten ontdekt waarvan aan een aantal zijn naam is verbonden.